و اين كار چنان كه به زودى تحقيقش خواهد آمد به پيروى از مصاحفى بوده كه در دوران زندگى پيغمبر اكرم - صلّى اللّه عليه و آله - به رشته تحرير در آمده بود . علاوه بر اينها ، عقيده آنان ، با صريح بسيارى از اخبارى كه آشكارا فرموده‌اند : « بسم اللّه . . . » به همان اندازه كه در قرآن هست نازل شده ، سازشى ندارد . با وجودى كه عادت و شيوه و همّت پيغمبر خدا - صلّى اللّه عليه و آله - و مسلمين بر اين بود كه قرآن را از هر آنچه از او نيست برهنه سازند ؛ و در نوع 18 كتاب « اتقان » از ابو سعيد روايت كرده كه گويد : پيامبر خدا - صلّى اللّه عليه و آله - فرمود : « از من جز قرآن چيزى ننويسيد » . چرا سورهء برائت بسم اللّه ندارد نويسنده تفسير المنار در اوّل سوره « توبه » گويد : « نه صحابه و نه افراد بعد از آنان هيچ‌كدام در ابتداى اين سوره « بسم اللّه » را ننوشته‌اند زيرا چنان كه با سوره‌هاى ديگر نازل گشته بود با سوره برائت نازل نشده بود . و گويد : اين قول مورد اعتماد واقع گرديده و اختيار شده است ، و در علّت نبودن بسم اللّه در اوّل آن سوره گفته شده : ننوشتن بسم اللّه در اوّل آن سوره بخاطر رعايت قول شخصى بوده كه گفته است آن سوره با أنفال يكى مىباشد . و حال آنكه مشهور اين است كه نبودن بسم اللّه در آغاز آن بدين جهت است كه ، چون نزول اين سوره بخاطر شمشير كشيدن بر روى كفّار ، و به هم زدن قراردادهاى با آنان است .